فرموده : « وَقالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَلا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً » « 1 » و نظير آن در داستان هود و صالح و شعيب و موسى ( ع ) نيز ديده مىشود . و اما اينكه فرمود : امتهاى ايشان چنين پنداشتند كه به انبيايشان دروغ گفته‌اند ، اين نيز نظير مطلبى است كه در داستان نوح آورده كه قومش گفته بودند : « بَلْ نَظُنُّكُمْ كاذِبِينَ » « 2 » و همچنين در داستان هود و صالح آورده ، و در داستان موسى و فرعون فرموده « فَقالَ لَه فِرْعَوْنُ إِنِّي لأَظُنُّكَ يا مُوسى مَسْحُوراً » « 3 » . و اما اينكه فرمود : نتيجه ايمان مؤمنين يارى آنان شد اين نيز نظير آيه : « وكانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ » « 4 » . مىباشد ، و همچنين در ضمن داستان هلاكت پاره اى از امتها اين معنا را آورده از آن جمله در داستان قوم هود فرموده : « نَجَّيْنا هُوداً وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَه » « 5 » و در داستان قوم صالح فرموده : « نَجَّيْنا صالِحاً وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَه » « 6 » و در داستان قوم شعيب فرموده : « نَجَّيْنا شُعَيْباً وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَه » « 7 » و همچنين در داستانهاى ديگر . و اما اينكه فرمود : باس ما از مجرمين نمىگذرد ، اين نيز در آيات بسيارى بطور عمومى و خصوصى ذكر شده ، در آيه « وَلِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ » « 8 » و آيه « وَإِذا أَرادَ اللَّه بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَه وَما لَهُمْ مِنْ دُونِه مِنْ والٍ » « 9 » و همچنين آيات ديگر ذكر شده .

--> ( 1 ) نوح گفت پروردگارا ! احدى از كفار را در زمين باقى مگذار ، چون اگر باقيشان بگذارى بندگانت را گمراه نموده جز فاجر و كافر نمىزايند . سوره نوح ، آيه 26 و 27 . ( 2 ) بلكه ما شما را دروغگو مىپنداريم . سوره هود ، آيه 27 . ( 3 ) فرعون به دو گفت : من اى موسى تو را مردى جادو شده مىپندارم . سوره اسراء ، آيه 101 . ( 4 ) همواره يارى مؤمنين حقى بوده است بر ما . سوره روم ، آيه 47 . ( 5 ) ما هود را با آنان كه با وى ايمان آوردند نجات داديم . سوره هود ، آيه 66 . ( 6 ) ما صالح را با آنان كه با وى ايمان آوردند نجات داديم . سوره هود ، آيه 66 . ( 7 ) شعيب و آنان كه با وى ايمان آوردند نجات داديم . سوره هود ، آيه 94 . ( 8 ) و براى هر امتى رسولى است ، پس چون رسولشان آمد بينشان به حق و عدالت داورى شد ، و ايشان ستم نمىشوند . سوره يونس ، آيه 47 . ( 9 ) و چون خداوند براى قومى بدى بخواهد ، كسى را از آن گريز نيست ، و جز خدا وليى نخواهد داشت . سوره رعد ، آيه 12 .